زومجی در «آخر هفته چه فیلمی ببینیم» پیش رو و «آخر هفته چه فیلمی ببینیم» هفته ی بعد (شماره ی 165) فقط سینمای وحشت را به رسمیت می شناسد. پس این هفته هم با سری فیلم Evil Dead سم ریمی و سری فیلم Halloween جان کارپنتر خاطره بازی می کنیم و هم فیلم Dagon و فیلم Julia’s Eyes را می شناسیم که هر دو از قدرندیده های سینمای وحشت قرن 21 میلادی هستند. این گونه جدیدترین مقاله ی معرفی فیلم سینمایی زومجی هم بازه ی زمانی بزرگی را پوشش می دهد و هم اهمیت یکسانی برای آثار شناخته شده و کم وبیش ناشناخته قائل است. هرچند سه شنبه ی بعدی اوضاع متفاوت خواهد بود و برای صمیمانه تر شدن مطلب (!)، چهار فیلم سینمایی ترسناک معرفی می شوند که طی بازه های زمانی متفاوت باعث وبانی شکل گیری کابوس های تکان دهنده ی نویسنده ی همین سری مقالات بوده اند.

از آن جایی که سری فیلم Evil Dead تشکیل شده از چهار فیلم اکران شده تا امروز و یک فیلم در دست ساخت است و مجموعه ی «هالووین» نیز 11 فیلم اکران شده و دو فیلم در حال ساخت دارد، عملا زومجی این جا بیش از عادت همیشگی به معرفی فیلم می پردازد. تازه اگر اصلا تا امروز اهل دیدن هیچ کدام از این مجموعه ها نبوده اید، حالا وقت زیادی برای مصرف کردن سر دوست داشتن یا نداشتن هرکدام از آن ها دارید.

یک موجود ترسناک در حال نگاه کردن یواشکی به انسان ها در فیلم Evil Dead سم ریمی

(Evil Dead (1981-2013


فیلم The Evil Dead، محصول سال 1981 میلادی به کارگردانی سم ریمی
فیلم Evil Dead II، محصول سال 1987 به کارگردانی سم ریمی

فیلم Army of Darkness، محصول سال 1993 به کارگردانی سم ریمی
فیلم Evil Dead، محصول سال 2013 به کارگردانی فده آلوارز

همه چیز با خلق یک فیلم ترسناک کوتاه در سال 1978 میلادی به اسم Within the Woods توسط سم ریمی آغاز شد. اثری که صرفا می خواست بودجه ی لازم برای ساخت فیلم های اصلی را تأمین کند و ناگهان توانست تغییر بزرگی در تاریخ سینمای اسلشر به وجود بیاورد. Evil Dead که به دلایلی واضح برای مدتی طولانی در کشور ما با نام «کلبه وحشت» شناخته می شد، صرفا فیلم های ترسناک اسلشر را متحول نکرد. بلکه نحوه ی نگاه مخاطب عام و منتقدها نسبت به آن را تا ابد تغییر داد.

ناگهان نه تنها همه فهمیدند که فیلم های اسلشر می توانند در اوج اگزجره و شاید حتی حال به هم زن بودن واقعا سرگرم کننده باشند، بلکه منتقدها نیز برخی از ارزش های هنری به کار رفته در خلق آن ها را بهتر از قبل دیدند. Evil Dead هم سرگرم کنندگی، هم ترسناکی و هم ارزشمندی فیلم های اسلشر را به جامعه ی بزرگی از مخاطبان نشان داد و باعث شد یک سبک دست کم گرفته شده، از ابتدا جان بگیرد.

راستی اگر فیلم های Evil Dead را دیدید و از این جنون ترسناک و سرگرمی ساز سیراب نشدید، می توانید به سرعت سراغ سریال Ash vs Evil Dead بروید!

تصویر هنری جذاب فیلم Dagon با اقتباس داستان ترسناک اچ پی لاوکرفت

(Dagon (2001


از آن جایی که چند ماه قبل فیلم Underwater با بازی کریستن استوارت حتی در ترساندن تماشگر ترسویی مثل من هم کم وبیش شکست خورد، شاید این هالووین زمان مناسبی برای پیدا کردن یک فیلم ترسناک مرتبط با آب باشد! لاوکرفت به عنوان یکی از بزرگ ترین انسان های تأثیرگذار روی رشد داستان های ترسناک، تبحر خارق العاده ای در ایجاد وحشت مرتبط با دریا و اقیانوس داشت. فیلم Dagon هم تلاش زیادی کرد که موقع دیدن آن همان احساس لزج، مورمورکننده و عجیبی را داشته باشید که موقع خواندن کتاب The Shadow Over Innsmouth اچ. پی. لاوکرفت افسانه ای تجربه می کنید. البته که رسیدن به چنین سطحی ناممکن است. ولی Dagon را می توان یکی از اقتباس های محترمی دانست که حداقل گاهی بخشی از این احساسات را تحویل تماشاگر می دهد و می داند که به اقتباس چه ادبیات غنی و تکان دهنده ای پرداخته است.

داستان فیلم به زوجی می پردازد که متوجه می شوند آدم های یک شهر کوچک اسپانیایی، آن چنان متعلق به خشکی نیستند. آن ها رابطه ی عجیبی با آب دارند و فراتر از تصور همگان، می توانند در خدمت نیرویی میخکوب کننده باشند.

نیازی به توضیح اضافی نیست. فقط بدانید که این فیلم می تواند برای چند روز بعد از دیدن هم در ذهن شما پررنگ باشد و احساس ناراحتی ترسناکی را تقدیم بیننده کند.

دختر با چشم بند در فیلم ترسناک Julia’s Eyes سینمای اسپانیا

(Julia’s Eyes (2010

گی یرمو دل تورو تقریبا هر زمان که به کارگردانی و نویسندگی همزمان بپردازد، نتیجه می تواند معرکه باشد. حتی اوقاتی که او فقط نویسندگی یا فقط کارگردانی می کند، معمولا فیلم مورد بحث تبدیل به اثر محترمی می شود. ولی شوربختانه اکثر آثاری که وی صرفا تهیه کننده یا تهیه کننده ی اجرایی آن ها بوده است، ابدا ارزش تماشا شدن توسط بسیاری از بینندگان را ندارند. ولی این موضوع راجع به فیلم Julia’s Eyes صدق نمی کند و اگر به سینمای اسپانیا و فیلم ترسناک خوب علاقه دارید، ندیدن این اثر یک جرم بزرگ است.

Julia’s Eyes که تاثیرات ارزشمندی از مکتب فیلم جیالو ایتالیا را پذیرفته است، به دو خواهر می پردازد که به خاطر یک بیماری عجیب نابینا شده اند. یکی از خواهرها نیز انقدر سخت با این نابینایی مواجه می شود که تحت فشار عصبی دست به خودکشی می زند. ولی جولیا باور ندارد که خواهر او خودکشی کرد و می خواهد اثبات کند که وی را کشته اند.

جولیا که خود هم توانایی دیدن و مطالعه را ندارد، به منابع غیر قابل اعتنایی مثل حرف آدم های مختلف گوش می دهد. در این تحقیق وحشت آور، آرام آرام او مردی بی چهره را می شناسد؛ مردی که هیچ کس او را به یاد نمی آورد و همزمان خیلی ها باور به وجود وی دارند. کارگردان نیز هوشمندانه در طول دقایق فیلم شما را مثل جولیا نسبت به حقایق پیش رو، نابینا نگه می دارد. پس هر زمان که دختر با وحشت تکان دهنده ای مواجه شد، احتمال بند آمدن نفس بیننده هم وجود دارد.

سری فیلم Halloween و قاتل ترسناک که همواره به شکار قربانی می پردازد

(Halloween (1978-2022


فیلم Halloween، محصول سال 1978 میلادی به کارگردانی جان کارپنتر
فیلم Halloween II، محصول سال 1981 به کارگردانی ریک رزنتال
فیلم Halloween III: Season of the Witch، محصول سال 1982 به کارگردانی تامی لی ولس
فیلم Halloween 4: The Return of Michael Myers، محصول سال 1988 به کارگردانی دوایت اچ. لیتل
فیلم Halloween 5: The Revenge of Michael Myers، محصول سال 1989 به کارگردانی دومینیک آترین-جرارد
فیلم Halloween: The Curse of Michael Myers، محصول سال 1995 به کارگردانی جو چپل
فیلم Halloween H20: 20 Years Later، محصول سال 1998 به کارگردانی استیو ماینر
فیلم Halloween: Resurrection، محصول سال 2002 به کارگردانی ریک رزنتال
فیلم Halloween، محصول سال 2007 میلادی به کارگردانی راب زامبی
فیلم Halloween II، محصول سال 2009 میلادی به کارگردانی راب زامبی
فیلم های  Halloween Kills ،Halloween و Halloween Ends از دیوید گوردون گرین (سه گانه ی پایانی؛ محصولات سال های 2018 تا 2022 میلادی)

مجموعه فیلم «هالووین» انقدر نقش بزرگی در تاریخ سینمای وحشت دارد که با همه ی بالا و پایین هایی که تجربه کرد، دیدن همه ی قسمت های آن مثل مطالعه ی سریع و کارآمد چند دهه از سبک فیلم سازی ترسناک است. تازه خوش بختانه این مجموعه اکنون مجددا به دوران اوج خود بازگشته است و می خواهد با دو فیلم تکان دهنده به پایان برسد. در نتیجه شاید حالا بهترین زمان برای تماشا یا بازبینی «هالووین» باشد.

تقریبا همه ی فیلم هایی که یک قاتل و یک مقتول را به شکل جدی در مرکز داستان ترسناک خود قرار می دهند، تحت تاثیر «هالووین» هستند. این جا مخاطب قدم به قدم با شکار و شکارچی همراه می شود و در بهترین قسمت های مجموعه، به دور از عناصر فراطبیعی تحت تاثیر ترس های واقعی قرار می گیرد. به گونه ای که عملا گاهی تشخیص واقع گرایانه یا خیالی بودن فیلم نامه برای ذهن تماشاگر سخت می شود و او مثل شخصیت اصلی به دام بازی دیوانه وار شکارچی می افتد.

به قول جیسون زینمن، منتقد نیویورک تایمز که 40 سال بعد از اکران اولین فیلم «هالووین» به نقد آن پرداخت: «جان کارپنتر فیلمی را آفرید که فقط در آن زمان و با استانداردهای دهه ی 70 میلادی غیرمنتظره و قانون شکن نیست. بلکه مطابق استانداردهای امروز هم به طرز عجیبی به دور از قوانین سینمایی معمول بازی می کند و طوری خلق شده است که انگار حتی اگر یک بار آن را دیده باشید، باز در دور دوم از ابتدا غیرمنتظره و شوکه کننده به نظر می آید».